รองอำมาตย์เอกหลวงประมวลวิชาพูล

วงศ์ บุญ-หลง

คุณูปการ : อาจารย์ใหญ่คนแรกของโรงเรียนมัธยมบ้านสมเด็จเจ้าพระยาเมื่อครั้งตั้งอยู่ที่จวนของสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์

ชีวประวัติ

  พระยาประมวญวิชาพูล (วงศ์ บุญ–หลง) เกิดวันที่ ๘ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๔๓๐ เป็นบุตรของพระสาลียกรพิพัฒน์ (เฉลิม  บุญหลง) และนางถนอม  บุญหลง  สถานที่เกิดอำเภอยานนาวา  จังหวัดพระนคร  สมรสกับนางสาวละม้าย เปล่งวานิช มีบุตร–ธิดา รวม ๘ คน ท่านเป็นอาจารย์ใหญ่คนแรกของโรงเรียนมัธยมบ้านสมเด็จเจ้าพระยา (โรงเรียนประจำ) เมื่อครั้งตั้งอยู่ที่จวนของสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) ท่านเป็นผู้ที่เข้มแข็งและมีชื่อเสียงในการจัดโรงเรียนประจำ มีความสามารถในการบริหารงาน ท่านเป็นผู้มีความรู้ความสามารถในการจัดการศึกษาและการผลิตครูเป็นอย่างดี  

  ด้านการศึกษา พ.ศ.๒๔๓๖ ศึกษาที่โรงเรียนบางขวาง สาขาโรงเรียนคริสเตียนธนบุรี พ.ศ. ๒๔๔๑  ศึกษาที่โรงเรียน อัญสัมชัญ  สอบได้ชั้น ๓ ปี พ.ศ. ๒๔๔๔–๒๔๔๖ ศึกษาที่โรงเรียนสายสวลีสัณฐาคาร  พ.ศ.๒๔๔๘–๒๔๔๙ ศึกษาที่โรงเรียนราชวิทยาลัย สอบได้ประโยคมัธยมพิเศษ (ม.๖) พ.ศ. ๒๔๕๐–๒๔๕๔ ได้ทุนกระทรวงธรรมการไปเรียนวิชาครูที่ประเทศอังกฤษ ณ มหาวิทยาลัยบริสตอล 

  ด้านการทำงาน พ.ศ.๒๔๔๙ ดำรงตำแหน่งนักเรียนครูโรงเรียนประถมมหาพฤฒารามครู โรงเรียนมหาดเล็กหลวง พ.ศ.๒๔๕๔ ดำรงตำแหน่งอาจารย์โรงเรียนวัดปทุมคงคา พ.ศ. ๒๔๕๕ ดำรงตำแหน่งอาจารย์โรงเรียนวัดเทพศิรินทร์ พ.ศ.๒๔๕๘–๒๔๗๐ อาจารย์ใหญ่โรงเรียนบ้านสมเด็จเจ้าพระยา ได้ยศอำมาตย์เอกพระยาประมวญวิชาพูล พ.ศ.๒๔๗๑ เจ้ากรมตำรา กระทรวงธรรมการ พ.ศ.๒๔๗๓–๒๔๗๕ อาจารย์ใหญ่โรงเรียนเบญจมบพิตร พ.ศ.๒๔๗๕ เป็นกรรมการคณะราษฎร์ ซึ่งมีพระยามโนปกรณ์นิติธาดา เป็นประธานรัฐมนตรีกระทรวงธรรมการ พ.ศ.๒๔๗๖ หัวหน้าแผนกสถิติและรายงาน พ.ศ.๒๔๗๗ หัวหน้ากองวิชาการ พ.ศ.๒๔๘๒ อธิบดีกรมสามัญศึกษา พ.ศ.๒๔๘๔ ออกจากราชการรับพระราชทานบำนาญ